بزم عشاق

گر تو گرفتارم كنی

                من با گرفتاری خوشم

                                    گر خوار چون خارم كنی

                                                          ای گل بدان خواری خوشم

والاترین گوهر تویی

                داروی جان پرور تویی

                                  درمان دردم گر تویی

                                                        در كنج بیماری خوشم

ای بهترین غمخوار دل

             ای محرم اسرار دل

                                 خواهی اگر آزار دل

                                                      با آن دل آزاری خوشم

گر درد و گر درمان بود

           گر وصل و گر هجران بود

                               شاد و خوشم با این و آن

                                                  آری خوشم آری خوشم

                              با هرچه خوش داری خوشم

                                            با هر چه خوش داری خوشم

پ.ن: شاعرش يادم رفته. شعر هم از حفظ نوشتم. اگه ناقص يا اشتباه بود بببخشيد...