جواب- خداوندِ ستارالعیوب، بر اساس حكمت خود، می‌داند كه كجا ستّار باشد و كجا ستار نباشد. اگر كسی ستار عیوب دیگران باشد و در عین حال مخفیانه مرتكب گناهی شود، خدا اسرار او را فاش نخواهد كرد تا آن‌جا كه حتی در قیامت هم كسی از اسرار او باخبر نمی‌شود، پس عملكرد خود شخص در این مسئله بسیار مهم است.

اگر كسی پردۀ دیگران را ندرد و آشكارا به گناه دست نیازد، خدا هم پرده‌اش را نمی‌درد.

بنابراین، كسی كه با قلم، بیان و اندیشه‌های ناصواب خود، آبروی دین خدا و مردم را می‌برد، دیگر شایسته نیست كه خدا آبروی او را حفظ كند. در این موقعیت، خدای سبحان به صاحبدلان اجازه می‌دهد كه حقیقت اعمال او را ببینند و حتی ممكن است كه در قیامت هم در مقابل دیگران رسوا شود.

نسيم انديشه/ آية‌الله جوادی آملی/ دفتر يكم