خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد؛ و بشنو دعایم را هنگامى که تو را خوانم، و بشنو صدایم را هرگاه تو را صدا زنم، و رو به من کن هرگاه با تو راز گویم

فَقَدْ هَرَبْتُ إلَیْکَ وَ وَقَفْتُ بَیْنَ یَدَیکَ مُسْتَکیناً لَکَ مُتَضرِّعاً إلَیْکَ راجِیاً لِما لَدَیْکَ ثَوابى

زیرا من به سوى تو گریختم و پیش رویت ایستادم در حال بی‌چارگى و فروتنى به‌درگاهت و امیدوارم ثوابم را که در پیش توست

وَ تَعْلَمُ ما فى نَفْسى وَ تَخْبُرُ حاجَتى وَ تَعْرِفُ ضَمیرى وَ لا یَخْفى عَلَیْکَ أمْرُ مُنْقَلَبى وَ مَثْواىَ و تو آنچه را من در دل دارم مى‌دانى و حاجتم را آگاهى و از نهادم باخبرى و سرانجام کار و سرمنزل من بر تو روشن است

وَ ما اُریدُ أنْ اُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقي وأتَفَوَّه ُبِهِ مِنْ طَلِبَتى وَ أرْجُوهُ لِعاقِبَتى و نیز (آگاهي)آنچه را كه مى‌خواهم از گفتارم بدان لب گشایم و آن طلبى را که مى خواهم به زبان بياورم و امید آنرا براى سرانجام کارم دارم

وَ قَدْ جَرَتْ مَقادیرُکَ عَلَىَّ یا سَیِّدى فیما یَکُونُ مِنّى إلى آخِرِ عُمْرى مِنْ سَریرَتى وَ عَلانِیَتى اى آقاى من مقدّرات تو بر من جارى گشته در آنچه از من تا آخر عمر سر زند چه از کارهاى پنهانم و چه آشکارم

وَ بِیَدِکَ لابِیَدِ غَیْرکَِ زِیادَتى وَ نَقْصى وَ نَفْعى وَ ضَرّى و کم و زیاد شدن و سود و زیان من بدست توست نه به دست دیگرى

إلهی إنْ حَرَمْتَنى فَمَن ْذَا الَّذى یَرْزُقُنى وَ إنْ خَذَلْتَنى فَمَنْ ذَاالَّذى یَنْصُرُنى خدایا اگر تو محرومم کنى پس کیست که روزیم دهد و اگر تو خوارم کنى پس کیست که یاریم دهد

إلهی أعُوذُبِکَ مِنَ غَضَبِکَ وَ حُلُولِ سَخَطِکَ خدایا پناه برم به تو از خشمت و فرو ریختن عذابت

إلهی إنْ کُنْتُ غَیْرَ مُسْتَاْهِل ٍلِرَحْمَتِکَ فَأنْتَ أهْلٌ أنْ تَجُودَ عَلىَّ بِفَضْلِ سِعَتِکَ خدایا اگر من شایستگى رحمت تو را ندارم ولى تو شایسته آنى که از زیاده بخششت به من احسان کنى

إلهی کَأنّى بِنَفْسى واقِفَةٌ بَیْنَ یَدَیْکَ وَ قَدْ أظَلَّها حُسْنُ تَوَکُّلى عَلَیْکَ فَقُلْتَ ما أنْتَ أهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنى بِعَفْوِکَ خدایا خود را چنان م‍ی‌نگرم که گویا در برابرت ایستاده و آن توکل نیکویى که بر تو دارم بر سر من سایه افکنده و تو نیز آنچه را شایسته آنى درباره من فرموده و مرا در سراپرده عفو خویش پوشانده‌اى

إلهی إنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أوْلى مِنْک َبِذلِکَ خدایا اگر بگذرى پس کیست که از تو بدین کار سزاوارتر باشد

وَ إنْ کانَ قَدْ دَنا أجَلى وَ لَمْ یُدْنِنى مِنْکَ عَمَلى فَقَدْ جَعَلْتُ الإقْرارَ بِالذَّنْبِ إلَیْکَ وَسیلَتى و اگر مرگم نزدیک شده و عملم مرا به تو نزدیک نکرده من به ناچار اقرار به گناه را وسیله خویش به درگاهت قرار مى‌دهم

إلهی قَدْ جُرْتُ عَلى نَفْسى فِى النَّظَرِ لَها فَلَهَا الْوَیْلُ إنْ لَمْ تَغْفِرْ لَها خدایا من بر خویشتن ستم کردم در آن توجهى که بدان کردم پس واى بر او اگر نیامرزیش

إلهی لَمْ یَزَلْ بِرُّکَ عَلَىَّ أیّامَ حَیوتى فَلا تَقْطَعْ بِرَّکَ عَنّى فى مَماتى خدایا پیوسته در دوران زندگى نیکى تو بر من مى‌رسد پس نیکی‌ات را در هنگام مرگ نیز از من مگیر

إلهی کَیْفَ آیَسُ مِنْ حُسْن ِنَظَرِکَ لى بَعْدَ مَماتى وَ أنْتَ لَمْ تُوَلِّنى إلاّ الْجَمیلَ فى حَیوتى خدایا من چگونه مأیوس شوم از اینکه پس از مرگ مورد حسن نظر تو واقع گردم در صورتى که در دوران زندگی‌ام جز به نیکى سرپرستی‌ام نکردى

إلهی تَوَلَّ مِنْ أمْرى ما أنْتَ أهْلُهُ وَعُدْ عَلَىَّ بِفَضْلِکَ عَلى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ خدایا سرپرستى کن کار مرا چنان‌چه تو شایسته آنى و توجه کن بر من به فضل خویش که هم‌چون گنه‌کارى هستم که نادانی‌اش سراپا او را فرا گرفته

إلهی قَدْ سَتَرْتَ عَلَىَّ ذُنُوباً فِى الدُّنْیا وَ أنَا أحْوَجُ إلى سَتْرِها عَلَىَّ مِنْکَ فى الْاُخْرى خدایا براستى تو گناهانى را در دنیا بر من پوشاندى که من به پوشاندن آن‌ها در آخرت محتاج‌ترم

إذْ لَمْ تُظْهِرْها لأحَدٍ مِنْ عِبادِکَ الصّالِحینَ با اینکه آشکارش نکردى براى هیچ‌یک از بندگان شایسته‌ات

فَلا تَفْضَحْنى یَوْمَ الْقِیمَةِ عَلى رُؤُسِ الْإشْهادِ اى خدا پس در روز قیامت در برابر دیدگان مردم مرا رسوا مکن

إلهی جُودُکَ بَسَطَ أمَلى وَ عَفْوُکَ أفْضَلُ مِنْ عَمَلى خدایا جود و بخششت آرزویم را گستاخ کرده و گذشت تو از عمل من برتر است

إلهی فَسُرَّنى بِلِقائِکَ یَوْمَ تَقْضِى فیهِ بَیْنَ عِبادِکَ خدایا مرا در آن روزى که میان بندگانت داورى کنى به دیدارت مسرور ساز

إلهی إعْتِذارى إلَیْکَ إعْتِذارُ مَنْ لَمْ یَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ فَاقْبَلْ عُذْرى یا أکْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ إلَیْهِ الْمُسیئُونَ خدایا عذرخواهى من به درگاهت عذرخواهى کسى است که از پذیرفتن عذرش بى‌نیاز نشده پس عذر مرا بپذیر، اى بزرگوارترین کسى که گنه‌کاران به درگاهش معذرت‌خواهى کنند

إلهی لاتَرُدَّ حاجَتى وَ لاتُخَیِّبْ طَمَعى وَ لاتَقْطَعْ مِنْکَ رَجأئى وَ أمَلى خدایا حاجتم را باز مگردان و طمعم را به نومیدى مکشان و امید و آرزویم را از درگاهت قطع مفرما

إلهی لَوْ أرَدْتَ هَوانى لَمْ تَهْدِنى وَ لَوْ أرَدْتَ فَضیحَتى لَمْ تُعافِنى خدایا اگر خوارى مرا خواسته بودى راهنمائی‌ام نمى‌کردى و اگر رسوائی‌ام را مى‌خواستى تندرستی‌ام نمى‌دادى

إلهی ما أظُنُّکَ تَرُدُّنى فى حاجَةٍ قَدْ أفْنَیْتُ عُمْرى فى طَلَبِها مِنْکَ خدایا گمان ندارم که در مورد حاجتى که عمر خویش را در خواستن آن از تو سپرى کردم مرا بازگردانى

إلهی فَلَکَ الْحَمْدُ أبَداً أبَداً دأئِماً سَرْمَداً یَزیدُ وَ لا َبیدُ کَما تُحِبُّ و َتَرْضى خدایا ستایش خاص توست ستایش ابدى جاویدان همیشگى که فزون شود ولى کم نگردد بدان نحو که دوست دارى و خوشنود شوى

إلهی إنْ أخَذْتَنى بِجُرْمى أخَذْتُکَ بِعَفْوِکَ وَ إنْ أخَذْتَنى ِذُنُوبى أخَذْتُکَ بِمَغْفِرَتِکَ خدایا اگر مرا به جنایتم مأخوذ دارى من هم تو را به عفوت بگیرم و اگر به گناهم بگیرى من هم تو را به آمرزشت بگیرم

وَ إنْ أدْخَلْتَنىِ النّارَ أعْلَمْتُ أهْلَها أنّى اُحِبُّکَ و اگر به دوزخم ببرى بدوزخیان اعلام مى‌کنم که من تو را دوست دارم

إلهی إنْ کانَ صَغُرَ فى جَنْبِ طاعَتِکَ عَمَلى فَقَدْ کَبُرَ فى جَنْبِ رَجأئِکَ أمَلى خدایا اگر عمل من در جنب اطاعت تو کوچک است ولى آرزویم در کنار امید تو بزرگ است

إلهی کَیْفَ أنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِکَ بِالْخَیْبَةِ مَحْروماً وَ قَدْ کانَ حُسْنُ ظَنّى بِجُودِکَ أنْ تَقْلِبَنى بِالنَّجاةِ مَرْحُوماً خدایا چگونه من از پیش تو محروم برگردم با این‌که چنان حُسن ظنى من به جود و بخششت داشتم که مرا مورد رحمت خویش قرار داده با نجات بازم خواهى گرداند

إلهی وَ قَدْ أفْنَیْتُ عُمْرى فى شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْکَ وَ أبْلَیْتُ شَبابى فى سَکْرَةِ التَّباعُدِ مِنْکَ خدایا من عمرم را در حرص غفلت از تو سپرى کردم و جوانیم را در مستى دورى از تو از بین بردم

إلهی فَلَمْ أسْتَیْقِظْ أیّامَ اغْتِرارى بِکَ وَرُکُونى إلى سَبیلِ سَخَطِکَ خدایا بیدار نشدم در آن روزگارى که به کرم تو مغرور بودم و به راه خشم تو متمایل گشته بودم

إلهی وَ أنَا عَبْدُکَ وابْنُ عَبْدِکَ قائِمٌ بَیْنَ یَدَیْکَ مُتَوَسِّلٌ بِکَرَمِکَ إلَیْکَ خدایا من بنده تو و فرزند بنده توأم که در برابرت ایستاده و به وسیله کرم تو به درگاهت توسل جویم

إلهی أنَا عَبْدٌ أتَنَصَّلُ إلَیْکَ مِمَّا کُنْتُ اُواجِهُکَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْیائى مِنْ نَظَرِکَ وَ أطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْکَ إذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِکَرَمِکَ خدایا من بنده اى هستم که مى خواهم از آلودگى آنچه بدان با تو روبرو شدم از بى حیایى خودم در پیش روى تو خود را پاک سازم و از تو گذشت مى خواهم زیرا گذشت وصف شناساى کرم تو است

إلهی لَمْ یَکُنْ لى حَوْلٌ فَانْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِیَتِکَ إلاّ فى وَقْتٍ أیْقَظْتَنى لِمَحَبَّتِکَ وَ کَما أرَدْتَ أنْ أکُونَ کُنْتُ فَشَکَرْتُکَ بِإدْخالى فى کَرَمِکَ وَ لِتَطْهیرِ قَلْبى مِنْ أوْساخِ الْغَفْلَةِ عَنْکَ خدایا من آن نیرویى که بتوانم به‌وسیله آن خود را از نافرمانی‌ات منتقل سازم ندارم مگر در آن وقت که تو براى دوستی‌ات بیدارم کنى و آن‌طور که خواهى باشم، پس تو را سپاس گویم که مرا در کرم خویش داخل کردى و دلم را از چرکی‌هاى بى‌خبرى و غفلت از خویش پاکیزه ساختى

إلهی اُنْظُرْ إلَىَّ نَظَرَ مَنْ نادَیْتَهُ فَأجابَکَ وَ اْستَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِکَ فَأطاعَکَ خدایا به من بنگر نگریستن کسى که او را خوانده اى و او پاسخت داده و به یارى خویش به کارش واداشته‌اى و فرمانبری‌ات کرده

یا قَریبَاً لا یَبْعُدُ عَنِ المُغْتَرِّ بِهِ وَ یا جَواداً لایَبْخَلُ عَمَّنْ رَجا ثَوابَهُ اى نزدیکى که دور نگردى از آن کس که بدو مغرور گشته و اى بخشنده‌اى که بخل نورزد از آن‌کس که امید نیکی‌اش دارد

إلهی هَبْ لى قَلْباً یُدْنیهِ مِنْکَ شَوْقُهُ وَ لِساناً یُرْفَعُ إلَیْکَ صِدْقُه ُوَ نَظَراً یُقَرِّبُهُ مِنْکَ حَقُّهُ خدایا دلى به من بده که اشتیاقش به تو موجب نزدیکی‌اش به تو گردد و زبانى که صدق گفتارش به سوى تو بالا آید و نظر حقیقت بینى که همان حقیقتش او را به تو نزدیک گرداند

إلهی إنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِکَ غَیْرُ مَجْهُولٍ وَ مَنْ لاذَ بِکَ غَیْرُ مَخْذُولٍ وَ مَنْ أقْبَلْتَ عَلَیْهِ غَیْرُ مَمْلُوکٍ خدایا کسى که به‌وسیله تو شناخته شد گمنام نیست و کسى که به تو پناهنده شد خوار نیست و کسى که تو بسویش رو کنى بنده دیگرى نخواهد بود

إلهی إنَّ مَنِ نْتَهَجَ بِکَ لَمُسْتَنیرٌ وَ إنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِکَ لَمُسْتَجیرٌ وَ قَدْ لُذْتُ بِکَ یا إلهی خدایا به‌راستی هر کس به تو راه جوید راهش روشن است و هر که به تو پناه جوید پناه دارد و من اى خدا به تو پناه آورده ام

فَلا تُخَیِّبْ ظَنّى مِنْ رَحْمَتِکَ و َلا تَحْجُبْنى عَنْ رَاْفَتِکَ پس گمانى را که به رحمتت دارم نومید مکن و از مهر خویش منعم مکن

إلهی أقِمْنى فى أهْلِ وِلایَتِکَ مُقامَ مَنْ رَجَا الزِّیادَةَ مِنْ مَحَبَّتِکَ خدایا جاى مرا در میان دوستدارانت جاى آن دسته از ایشان قرار ده که امید افزایش دوستی‌ات را دارند

إلهی و َألْهِمْنى وَلَهاً بِذِکْرِکَ إلى ذِکْرِکَ وَ هِمَّتى فى رَوْحِ نَجاحِ أسْمأئِکَ وَ مَحَلِّ قُدْسِکَ خدایا در دلم اندازه شیدایى و شیفتگى ذکر خود را پیاپى و همتم را در نشاط فیروز شدن اسمائت و محل قدست قرار ده

إلهی بِکَ عَلَیْکَ إلاّ ألْحَقْتَنى بِمَحَلِّ أهْلِ طاعَتِکَ و َالْمَثْوَى الصّالِحِ مِنْ مَرْضاتِکَ خدایا به حق خودت بر خودت سوگند که مرا به محل فرمانبرداریت جایگاه شایسته اى از مقام خوشنودیت برسانى

فَإنّى لا أقْدِرُ لِنَفْسى دَفْعاً وَ لا أمْلِکُ لَها نَفْعاً زیرا که من قادر بر دفع چیزى از خود نیستم و مالک سودی هم برایش نیستم

إلهی أنَا عَبْدُکَ الضَّعیفُ الْمُذْنِبُ وَ مَمْلُوکُکَ الْمُنیبُ خدایا من بنده ناتوان گنه‌کار تو و مملوک زارى و توبه‌کننده به درگاهت هستم

فَلا تَجْعَلْنى مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَکَ وَ حَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِکَ پس مرا در زمره کسانى که روى از آن‌ها گرداندى و غفلتشان مانع از گذشت تو گشته قرارم مده

إلهی هَبْ لى کَمالَ الإنْقِطاعِ إلَیْکَ وَأنِرْ أبْصارَ قُلُوبِنا بِضِیأءِ نَظَرِها إلَیْکَ حَتّى تَخْرِقَ أبْصارُ الْقُلوُبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إلى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصیرَ أرْواحُنا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِکَ خدایا بریدن کاملى از خلق بسوى خود به من عنایت کن و دیده‌هاى دل‌مان را به نور توجه‌شان به سوى خود روشن گردان تا دیده هاى دل پرده‌هاى نور را پاره کند و به مخزن اصلى بزرگى و عظمت برسد و ارواح ما آویخته به عزت مقدست گردد

إلهی وَاجْعَلْنى مِمَّنْ نادَیْتَهُ فَأجابَکَ وَ لاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِکَ فَناجَیْتَهُ سِرّاً وَ عَمِلَ لَکَ جَهْراً خدایا از کسانى قرارم ده که او را خواندى و پاسخت داد و در معرض توجه قرارش دادى و او در برابر جلال تو مدهوش گشت و از این رو در پنهانى با او به رازگویى پرداختى ولى آشکارا برایت کار کرد

إلهی لَمْ اُسَلِّطْ عَلى حُسْنِ ظَنّى قُنُوطَ الاْیاسِ وَ لأ انْقَطَعَ رَجأئى مِنْ جَمیلِ کَرَمِکَ خدایا به خوش‌بینى من ناامیدى را مسلط مکن و امیدم را که به کرم نیکویت دارم قطع مکن

إلهی إنْ کانَتِ الْخَطایا قَدْ أسْقَطَتْنى لَدَیْکَ فَاصْفَحْ عَنّى بِحُسْنِ تَوَکُّلى عَلَیْکَ خدایا اگر خطاهایم مرا از نظرت انداخته پس بدان اعتماد خوبى که به تو دارم از من درگذر

إلهی إنْ حَطَّتْنِى الذُّنُوبُ مِنْ مَکارِمِ لُطْفِکَ فَقَدْ نَبَّهَنِى الْیَقینُ إلى کَرَمِ عَطْفِکَ خدایا اگر گناهانم بواسطه بزرگواریهاى لطفت مرا بى مقدار ساخته ولى در عوض یقین به بزرگ توجه تو، مرا هشیار کرده

الهى إنْ أنامَتْنِى الْغَفْلَةُ عَنِ الإسْتْعِدادِ لِلِقأئِکَ فَقَدْ نَبَّهَنِى الْمَعْرِفَةُ بِکَرَمِ آلأئِکَ خدایا اگر بى‌خبرى از آماده شدن براى دیدارت مرا به خواب فرو برده ولى در عوض معرفت به بزرگ نعمتهایت، مرا بیدار کرده

إلهی إنْ دَعانى إلَى النّارِ عَظیْمُ عِقابِکَ فَقَدْ دَعانى إلَى الْجَنَّةِ جَزیلُ ثَوابِکَ خدایا اگر بزرگ کیفرت مرا به دوزخ مى‌خواند ولى در مقابل پاداش فراوانت مرا به بهشت دعوت مى‌کند

إلهی فَلَکَ أسْئَلُ وَ إلَیْکَ أبْتَهِلُ وَ أرْغَبُ و َأسْئَلُکَ أنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ خدایا پس از تو خواهم و بسوى تو زارى کنم و بگریم و از تو خواهم که درود فرستى بر محمد و آل محمد

وَ أنْ تَجْعَلَنى مِمَّنْ یُدیمُ ذِکَرَکَ و َلا ویَنْقُضُ عَهْدَکَ وَ لایَغْفُلُ عَنْ شُکْرِکَ وَ لایَسْتَخِفُّ بِأمْرِکَ و مرا از کسانى قرارم دهى که پیوسته به یاد توأند و پیمانت را نمى‌شکنند و از شکر تو غافل نشوند و دستور تو را سبک نشمارند

إلهی وَ ألْحِقْنى بِنُورِ عِزِّکَ الاْبْهَجِ فَأکُونَ لَکَ عارِفاً وَ عَنْ سِواکَ مُنْحَرِفاً خدایا برسان مرا به نور درخشان عزتت تا عارف به ذاتت باشم و از غیر تو روگردان باشم

وَ مِنْکَ خأئِفاً مُراقِباً یا ذَاالْجَلالِ و َالإکْرامِ و َصَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَ الِهِ الطّاهِرینَ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً کَثیراً و از تو ترسان و نگران باشم اى صاحب جلالت و بزرگوارى و درود خدا بر محمد پیامبرش و بر آل پاکش باد و سلام بسیار بر ایشان باد.