علــــى اى واقـــف اســـرار هستى

علــــى اى رهنــــماى حـق پرستى 

علــــى اى شيـــر يـزدان شاه مردان

علــــى اى عــروة الوثـــقاى ايـمان 

علــــى اى قـــاتل شجــــعان كفار

علــــى اى ديــن حــق را سيف تبار 

علــــى اى ســرور اربـــاب عرفان

علــــى اى صاحب محراب و ميدان 

تو در مُلــــك حقيقــت پيشــوایى

جـــدا از حـــق نه‌اى و حق‌نــمایى 

الا اى گــــوهر بحــــر ولايــــت

الا اى زينــــت عــــرش امامـــت 

بيــا در كربــــلا اى ميـــر ابــرار

ببيـــن ميـــزان صبــر و اوج ايثــار 

بـه بــحر خــون ببين نور دو عينت

شهيــــد خنجــــر عدوان حسينت 

فـــداكارى ببيـــن و پاكبــــــازى

ز دنيـــا و ز عقبـــا بـــــى نيــازى 

در آن دشـــت پر از انـدوه و تشوير

همـه خون بود و تيغ و تير و شمشير 

در آن صحـــراى محنـت بار دلگير

تـــن آغشـــته در خونـش به برگير 

در آن ميـــدان پرشـــور بـــلاخيز

بـه آن حلقـــوم تشنه جرعـه‌اى ريز 

قـــد سَروش ببيـــن افتاده بر خاك

تنش از زخم دشمن گشته صد چاك 

زســـوز تشنـــگى و از قحـطى آب

ز اطـــفال صغيــــرش رفته بُد تاب 

گلـــوى نازنيــــن شيــــرخــواره

ز تيـــر حــــرمله گـــرديده پـاره 

بـه عهــد خــويش با يزدان وفا كرد

فــدا خــود در ره ديـــن خـدا كرد 

گــذشت از اكبـر و عبـاس و اصغـر

ز قــــاسم نـونــهال سبـــط اكبــر 

بيـا در كـــربلا از راه احســــــان

حسينـــت را ببين در چنگ عدوان 

مصيباتــش ببيـــن كز حد فزون بود

دل از داغ جـــوانان پر ز خـون بود 

ولـــى آن كـــوه عـــزم و پايدارى

نشــــد تسليــــم با صد زخم كارى 

بـلى مــرد خـــدا و مــرد تصميــم

بـه خصـم حق نخواهد گشت تسليم 

علــى اى درگهـت را جـملـه مشتاق

بيــا در كـــربلا در بـــزم عـــشّاق 

بيــا در محفـــل انـــس شهيـــدان

ببيــن حـــال حضـور و قرب ايشان 

جهـــاد و همـــت و صبر و وفا بين

خلــوص نيـــت و صـدق و صفا بين 

ببيــن ايمـــان و عـــزم و استقامت

ثبــات و رادمـــردى و شهــــامت 

حسينـــت محو ذات ذوالجلال است

در آن غـــوغا مهيــ‍ّاى وصال است 

ابـــوالفضل غضنـــفر و آن مواسات

كـــز آن گرديـــد عقـل آدمى مات 

علــــىّ اكبر آن شبــــه پيمبـــــر

سُـــرور سينــــة زهـــرا و حيـدر 

وفـــاى اهـــل بيتـــش بين و انصار

همــه اعــلام ديـــن ابــطال اخيار 

همــه رزمنـــده و مــــرد و تهمتن

همــه اخـــوان صدق و دشمن افكن 

گذشتـــه از زن و از مــال و فرزند

ز جــان خويــــش در راه خـداوند 

همــه ديـــن‌ پــرور و حرّيت آموز

چـــراغ معـــرفت در عــالم افروز 

همــه خصــم ستمكـار و بد انديش

همــه حق‌پيشه و حق‌گو و حق‌كيش 

فـــــــداكارىّ آن آزاد مــــــردان

نگــــهدارى نمـــود از دين و قرآن 

پيـــام هــــر يك از آنهـا بود ايـن

نـــما تــا مى‌توانــــى يـــارى ديـن

تــــحيّات فــــزون از حــد احصا

ز ســــوى «لطفى صافى» بـــه آنـها